Karalama Defteri

Bu haftanın temposundan, koşturmacalarından sonra hiç hesapta yokken kendimi Emirgan'da buldum bu akşam üstü.

Hafta başında toplantılarla başlayan koşturma, kısa süren bir Alman Konsolosluğu ziyareti ve toplantılar toplantılar...

Cuma'nın nasıl geldiğini anlamadan bu akşam Shemsa'nın bir iş arkadaşının veda yemeği için Baltalimanın'da buluşulacağını ve yemek yenileceğini öğrendim. Gel gör ki, her zamanki gibi vaktinde buluşma noktasına ulaşan ben, Shemsa'nın ve Ali'nin henüz daha Etiler'de sosyetik bir restaurantta müdürleriyle sohbet halinde olduklarını öğrenince kendimi Emirgan'a Çınarlı Cafe'ye attım.

Amcalar içerde kahvehane modunda okey çevirirken, dışarda çınarların altında kendime bir hamburger ve kola ısmarladım (hiç huyum olmadığı halde).

Anadolu yakasına yeni taşınmış olmamıza rağmen eski evimin yakınındaki yerleri özlemişim. Dışardan gelip keyfini sürmek nasip oldu artık.

Hiç beklemediğim halde kablosuz internet bağlantısının varlığını öğrenince, hazır bilgisayarım da yanımda olunca, 2 haftadır uzak kaldığımız blogumuza bir yazı girmek için blog tanrılarının önüme daha iyi bir fırsat çıkartmayacaklarını anlamam çok uzun sürmedi.

Velhasıl hesapta yokken güzel cuma gününün akşam serinliğinde çınarlar altında Emirgan'da Atilla İlhan'ın çok güzel dediği gibi,

...

yankılarıyla telaşlı geceleri bir bebek´ten
motorların taşıyıp o kadar bitiremediği
en yılgın sonbahar benim gözlerimdeki
çok daha dumanlı mütâreke günlerinden
alaturka saat kaçta ikinci tömbeki
miralay sadık bey´in nargilesinden
dem çekip kumrular gibi sebilleri şenlendiren
osmanlı sehpâların gölgesindeki
emirgân´da acılaşmak koyu bir semâverden
çaylar gibi kararıp kaç defalarca eski
bir şiir üzüntüsüyle müseddes biçimindeki
çoktan unutulmuş kilitli defterlerden

Emirgan'da Çay Saati / Atilla İlhan