Karalama Defteri

Çalışmak, çalışmak ve tabi ki yine çalışmak. Hayatımızın (en azından benimkinin) büyük bir kısmı çalışmakla geçiyor olsa gerek.

Son zamanlarda, iş yerinde geçirdiğim vakit, 12 saatlere varan süreleri buluyor.

Bu zamanın ne kadarı aktif olarak "iş" ile geçiyor diye bir değerlendirme yapamadım henüz. Ama çok çok fazla olmadığını söylemek yanlış olmaz. Birilerine ulaşmakla geçen zamanları, toplantıları, sağa sola bakınmaları, gereksiz telefon ve mail trafiğini üst üste koyduğunuzda, iş yerinde de işle uğraşamamak başka bir sorun olarak öne çıkıyor.

Trafikte geçen süreleri de hesaplamaya kalkınca insanın depresyon derinliklerine dalması içten bile değil.

Zamanı doğru kullanma konusunda uzman olduğumu iddia etmeyecek olsam da, düzen ve planlama manyağı bir adam oldum çıktım. Şaka değil.

"Saatler biraz daha yavaş geçse veya günler uzasa neler yapacağım kim bilir?" dediğim zamanlar az değil.

İşi işte bırakıp kendime daha fazla zaman ayırmak çabalarımı artırmak, kafamdaki iş başlıklarından kurtulmak çabalarım olumlu sonuç verse de, yapmak istediklerim o kadar çok ki. Daha fazla zamana ihtiyacım var.

Zaman, istediğim sadece birazcık daha zaman...