Karalama Defteri

Fotoğraf flickr'da Nick Today kişisine ait...

İş, günün büyük bir bölümünü işgal edince, üstüne üstlük bir de cumartesi gününü bu uğurda feda ettikten sonra Pazar'ın tatil olması pek bir anlam ifade edemiyor kendi çapında. Bünye kendini koşturmaya alıştırmış, erken kalkılmalı, hızla bir şeyler yenmeli, çay-kahve ayık kalmak için sıkça tüketilmeliyken, Pazar günü aniden yavaşlamak bünyede çarpıntı, tansiyon ve baş ağrısı yapıveriyor.

Hal böyle olunca, bu Ademoğlu da kendince etkinliklere adamaya çalışır durur kendini Pazar günleri. Çalışmak alışkanlık olmuş artık bana göre.

Takip ettiğim blogların birinde, Zen Habit, ki iyi blog/yazar olduğu kesin benim kendisini tanıtmama gerek yok. Yazılarının birinde gördüğüm cümle, bugün döndü dolaştı aklıma takıldı yine.

Aristo şöyle demiş (veya Aristotales, her neyse işte);

We are what we are repeatedly do.

Excellence then, is not act, but a habit.

Meali şudur ki, ne olduğumuzu, tekrarladığımız davranışlar tanımlar. O zaman, mükemmellik davranış değil bir alışkanlıktır.

Alışkanlıklar önemlidir tabi. İlkokuldan başlayarak hep kötü alışkanlıklardan uzak durmamız söylendi ama iyi alışkanlıkların kitap okumaktan başka ne türleri olduğuna dair verilen örnekler pek aklıma gelmiyor. Okullarımız mükemmel insanlar yetiştirme hevesinden uzak mıydı acaba?

Alışkanlıklarımı irdelemeye başladım bugün bu yüzden, yazının başında "sürekli" çalışmanın bir alışkanlık olmaya başlamasından ötürü şikayetçiydim ama sonradan farketing'de okuduğum şu yazı da farklı düşüncelere sardırdı beni yine...

Bu konuya geri döneceğim gibi gözüküyor tekrar, biraz karışık...